به عکاس و روزنامه‌نگار آزاد، پاول کانروی، که بر اثر حمله قلبی درگذشت، ادای احترام شده است. او ۶۱ ساله بود و تازه از کوبا بازگشته بود، جایی که در حال تهیه گزارش از پیامدهای دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا توسط ایالات متحده بود.
در سال ۲۰۱۲، پاول در حمله‌ای که منجر به کشته شدن همکارش در روزنامه ساندی تایمز، ماری کالوین، و عکاس خبری فرانسوی، رمی اوچلیک، در جریان محاصره حمص شد، به شدت مجروح شد. او به همراه روزنامه‌نگار دیگر، ادیت بوویه، از سوریه خارج شد و پنج ماه را در بیمارستانی در بریتانیا گذراند و ۲۳ عمل جراحی روی پایش و همچنین جراحی شکم و کمر انجام داد.
پل مصائب خود را در کتاب «زیر سیم» مستند کرد، روایتی سوزناک از بقا، روزنامه‌نگاری و الزام اخلاقی شهادت دادن. در سال ۲۰۱۸، این کتاب به فیلمی با بازی جیمی دورنان در نقش پل تبدیل شد. «یک جنگ خصوصی» مخاطبان گسترده‌تری را با واقعیت‌هایی که روزنامه‌نگاران آزاد در مناطق جنگی با آن روبرو هستند، آشنا کرد.
آلن کانروی رهبری مراسم ادای احترام به برادرش را بر عهده داشته و در مورد چگونگی رضایت عمیق پاول از افشای بی‌عدالتی صحبت کرده است: «فکر می‌کنم او با افتخار بگوید: من سهم خودم را انجام داده‌ام، وجدانم راحت است. من واقعاً کاری در مورد آن انجام دادم.» کلایو مایری، عضو هیئت امنای RPT و مجری بی‌بی‌سی، او را «یک عکاس خبری فوق‌العاده و یک انسان فوق‌العاده... مردی شریف، پایبند به اصول و مهربان» توصیف کرد، در حالی که لیندسی هیلسام، سردبیر اخبار بین‌المللی کانال ۴، گفت: «همه ما که او را می‌شناختیم و دوست داشتیم، بسیار متاثر شده‌ایم.»
پاول درگیری‌ها در لیبی، افغانستان و جمهوری دموکراتیک کنگو و همچنین سوریه را پوشش داده بود. اخیراً او در اوکراین مستقر بود. دو دهه پس از دریافت بورسیه آموزشی محیط خصمانه از موسسه خیریه روری پک، پاول در حال آموزش روزنامه‌نگاران اوکراینی در زمینه کمک‌های اولیه در میدان جنگ بود - مهارت‌هایی را که زمانی به نجات جان خودش کمک کرده بود، به آنها منتقل می‌کرد - و در عین حال به مستندسازی تلفات جنگ بر غیرنظامیان ادامه می‌داد.
جان ویلیامز، مدیر اجرایی بنیاد روری پک، گفت: «پاول حتی در پایان عمرش هم همان کاری را می‌کرد که همیشه انجام می‌داد: سفر به سوی داستان، نه دور شدن از آن. برای آن دسته از ما که به اهمیت روزنامه‌نگاری اعتقاد داریم، زندگی او یادآور این است که این باور در عمل چگونه به نظر می‌رسد. او حاضر شد. او ماند. او شهادت داد.»
از پل کانروی همسر، سه پسر و نوه‌هایش به یادگار مانده است.