جهان مراکز بزرگ روزنامه‌نگاری خود را دارد - به لندن در دوران اوج خیابان فلیت فکر کنید. نیویورک یا جاهایی مانند فرانکفورت یا سنگاپور وقتی صحبت از اخبار تجاری می‌شود. اما یک شهر کوچک در شمال فرانسه مسلماً می‌تواند مدعی سابقه طولانی‌تری باشد و مهم‌تر از آن، همچنان مکانی است که به اهمیت روزنامه‌نگاری اعتقاد دارد - و روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند.
بایو در نرماندی زمانی به خاطر فرشینه ۷۰ متری‌اش که شکست انگلستان توسط ویلیام فاتح را نشان می‌داد، شناخته می‌شد. از برخی جهات، ۵۸ صحنه مجزای آن، اولین قطعات «بلند» روزنامه‌نگاری تصویری را تشکیل می‌دهند. این شهر به عنوان اولین شهری که پس از پیاده شدن نیروهای متفقین در روز D آزاد شد، در سال ۱۹۴۴ به مقر چیزی تبدیل شد که امروزه آن را خبرنگاران همراه می‌نامیم - خبرنگارانی که آزادسازی اروپا را پوشش می‌دهند. و در ۳۰ سال گذشته، هر پاییز به مدت یک هفته میزبان جشنواره و جایزه‌ای بوده است که به تجلیل و یادبود کار خبرنگاران جنگ می‌پردازد.
امسال، بیش از ۴۰ هزار بازدیدکننده به بایو آمدند تا با برخی از بهترین خبرنگاران جهان آشنا شوند، آثارشان را تماشا کنند و نمایشگاه‌هایی درباره غزه و اوکراین از امروز تا سقوط سایگون در تقریباً نیم قرن پیش را بررسی کنند. ۱۹۵ روزنامه‌نگار در ویتنام و کامبوج جان خود را از دست دادند، که یادآور بهای وحشتناکی است که روزنامه‌نگاری در طول دو دهه درگیری در هندوچین برای ارائه حقیقت، پاسخگویی و عدالت پرداخت کرده است - و هنوز هم می‌پردازد.
جایزه بایو (Prix Bayeux) بر کیفیت رسانه‌های پخش در بریتانیا تأکید کرد - اندرو هاردینگ بزرگ جایزه رادیو را برای گزارش بی‌بی‌سی درباره سارا، دختر ۷ ساله‌ای که هنگام تلاش خانواده‌اش برای عبور از کانال مانش و درخواست پناهندگی در بریتانیا غرق شد، دریافت کرد. آی‌تی‌وی نیوز جایزه تلویزیون را برای نوشته جانی ایروین دریافت کرد که در آن خبرنگاری که تازه مصاحبه با او در غزه تمام شده بود، توسط ارتش اسرائیل مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. اسکای نیوز نیز به جمع سه نفر نهایی راه یافت، در حالی که روزنامه‌نگاران فلسطینی جوایز نوشتاری و عکاسی را از آن خود کردند.
متأسفانه، امسال نام‌های بیشتری نسبت به همیشه به بنای یادبود دائمی روزنامه‌نگاران بایو اضافه شد. خواندن نام کسانی که می‌شناختید و برای همیشه بر روی سنگ حک شده‌اند، توسط کسانی که هرگز ندیده‌اند اما می‌خواهند آنها را به خاطر بسپارند، خود یک امتیاز است. ۸۰ سال پس از آنکه روز دی (D-Day) آزادی را به ارمغان آورد، مردم نرماندی اهمیت رسانه‌ها را در دفاع و تحقق آزادی فراموش نکرده‌اند - چه در آن زمان و چه اکنون. زنده باد بایو، زنده باد نرماندی.
