Dünyanın büyük gazetecilik merkezleri vardır - Fleet Street'in altın çağındaki Londra'yı düşünün. İş dünyası haberleri söz konusu olduğunda New York ya da Frankfurt veya Singapur gibi yerler. Ancak Kuzey Fransa'daki küçük bir kasaba tartışmasız daha uzun bir geçmişe sahip ve daha da önemlisi gazeteciliğin önemine inanan - ve yatırım yapan - bir yer olmaya devam ediyor.
Normandiya'daki Bayeux, bir zamanlar Fatih William'ın İngiltere'yi yenilgiye uğratışını gösteren 70 metre uzunluğundaki duvar halısıyla tanınıyordu. Bazı açılardan, 58 ayrı sahnesi görselleştirilmiş gazeteciliğin ilk 'uzun form' parçalarını oluşturmaktadır. D-Day çıkarmasının ardından Müttefik Kuvvetler tarafından kurtarılan ilk şehir olarak 1944 yılında, bugün embed dediğimiz, Avrupa'nın kurtuluşunu takip eden muhabirlerin karargahı haline geldi. Ve son 30 yıldır her sonbaharda bir hafta boyunca savaş muhabirlerinin çalışmalarını onurlandıran ve hatırlayan bir festival ve ödüle ev sahipliği yapıyor.
Bu yıl 40.000'den fazla ziyaretçi dünyanın en iyi muhabirlerinden bazılarını dinlemek, çalışmalarını izlemek ve günümüzden yaklaşık yarım yüzyıl önce Saygon'un düşüşüne kadar Gazze ve Ukrayna ile ilgili sergileri keşfetmek için Bayeux'ye geldi. 195 gazetecinin Vietnam ve Kamboçya'da hayatını kaybetmesi, Çinhindi'nde yirmi yıl süren çatışmalar sırasında gazeteciliğin gerçeği, hesap verebilirliği ve adaleti sağlamak için ödediği ve hala ödemekte olduğu korkunç bedeli hatırlattı.
Prix Bayeux, Birleşik Krallık'ta yayın yapan medyanın kalitesinin altını çizdi: BBC'den Andrew Harding, ailesi Birleşik Krallık'a sığınmak için Manş Denizi'ni geçmeye çalışırken boğulan 7 yaşındaki Sara ile ilgili haberiyle radyo ödülünü kazandı. ITV News, Johnny Irvine'in Gazze 'de röportajını yeni bitirdiği bir katılımcının IDF tarafından vurularak öldürülmesini konu alan haberiyle TV ödülünü kazandı. Sky News de son üçe kalırken, Filistinli gazeteciler yazı ve fotoğraf ödüllerini kazandı.
Ne yazık ki bu yıl Bayeux'nün kalıcı Gazeteciler Anıtı'na her zamankinden daha fazla isim eklendi. Tanıdığınız kişilerin isimlerini, hiç tanışmadıkları ama hatırlamak istedikleri kişiler tarafından sonsuza kadar taşa kazınmış olarak okumak başlı başına bir ayrıcalıktır. D-Day'in özgürlüğü getirmesinden 80 yıl sonra Normandiya halkı, o zaman da şimdi de özgürlüğün savunulması ve sağlanmasında medyanın önemini unutmamıştır. Vive le Bayeux, Vive la Normandie.
